اطلاعات عمومی حقوقی

فسخ و انفساخ

توسط ۱۳۹۹-۰۸-۱۱
حق فسخ

بسیای از مردم کلمه فسخ  رابه جای تفاسخ و اقاله استفاده میکنند. در حالیکه از منظر حقوقی این واژه ها بسیار با هم متفاوتند . در این مقاله سعی میکنیم به زبان ساده این دو مفهوم مجزای حقوقی را توضیح دهیم.

حق فسخ در قراردادها

ممکن است در گفتگوی روزمره ما عبارات مشابهی را در کنار هم به کارببریم و مشکلی پیش نیاید ولی در تنظیم قرادادها هر واژه و عبارتی تبعات قانونی خود را دارد. سه کلمه فسخ، انفساخ و تفاسخ  هرکدام بار معنایی متفاوتی دارند.

«حق فسخ» یعنی اختیار تمام کردن یک قرارداد به صورت یکجانبه از طرف یکی از طرفین قرارداد یا حتی شخص ثالث. فسخ عقد یا به خاطر یکسری ویژگیهای از پیش تعیین شده توسط قانون گذار اتفاق می افتد یا به دلیل سرپیچی یکی از طرفین از شروط ضمن عقد و قرارداد. به مواردی که قانون گذار درقانون برای فسخ معامله پیش بینی کرده «خیارات» می گویند . خیار به معنی اختیار و توانایی برهم زدن عقد است مثلا خیار مجلس، خیار تدلیس و خیار تخلف وصف و غیره که مبحث گسترده ای در حقوقی مدنی است هرکدام این این موارد آثار و تبعات قانونی متفاوتی دارند و این در تخصص یک وکیل و حقوقدان با تجربه است که مشخص کند در پرونده شما کدامیک از این موارد جاری است.

عموما تعهداتی در هر قراردادی به صورت اختصاصی برقرار میشود که برای دوطرف از اهمیت زیادی برخوردار است و حتی ترجیح میدهند اگر این تعهدات انجام نشود کلا قرارداد به پایان برسد، به این موارد خیار شرط می گویند و بیشترین تعداد انحلال قرادادها با توسل به این شروط است . تنظیم این شروط هم بسیار مهم است چرا که اگر دقیق تنظیم نشود ممکن است هریک از طرفین از این شروط تفسیرو تعبیر متفاوتی داشته باشد و در صورت عدم انجام آن شرط طبق خواسته خودش بخواهد قرارداد را فسخ کند و اثبات آن در دادگاه برایش مشکل بشود. به هرحال حتما برای تنظیم قراردادها و موارد و شروط اختصاصی آنها بایک وکیل مشورت کنید.

اقاله یا تفاسخ

انحلال عقد به صورت یکجانبه یکی از راههای پایان بخشیدن به توافقات است راه دیگر اراده دوجانبه برای انحلال است که «اقاله یا تفاسخ»  نام دارد. در این حالت دوطرف قرارداد یا معامله توافق و تراضی میکنند که معامله شان پایان یابد.

البته در شرایطی ممکن است بدون اراده و خواست دو طرف عقد منحل شود یعنی عقد یا قرارداد «منفسخ» شود و به صورت قهری از بین برود. این حالت یا به حکم قانون اتفاق می افتد یا در نتیجه تراضی قبلی است. یعنی طرفین قرارداد در شرطی قید کرده اند که اگر فلان اتفاق افتاد این قرارداد منفسخ خواهد شد. در این حالت اگر اتفاق مذکور رخ دهد، دیگر طرفین قرارداد نمی توانند قرارداشان را حفظ کنند چون کاملا خود به خودی عقد پایان می پذیرد و اگر بخواهند دوباره ادامه دهند باید توافق جدیدی منعقد کنند. به این شروط در اصطلاح حقوق «شرط فاسخ» می گویند.

استفاده از شرط فاسخ یا عبارت منفسخ در قراردادها و توافقات اصلا پیشنهاد نمیشود بهتر است که شما تا پایان اختیار ادامه دادن یا ندادن رابطه قراردادی تان را خود به عهده داشته باشید.

نکات بسیار ظریفی درباره قراردادها و فسخ یا تفاسخ آنها وجود دارد اقاله یا توافق دوطرف بر پایان قرارداد نیز خود بحث مفصلی است ، استفاده نابه جا از کلمات فسخ و  منفسخ فقط مربوط به نحوه پایان قرارداد نیست بلکه در وضعیت مالکیتی و مالی طرفین نیز حالات مختلفی ایجاد می کند که در این مقاله فرصتی برای توضیح آنها نیست. ولی تا اینجا مشخص شد که اشتباه در به کاربردن الفاظ در قراردادها و عقود چه قدر می تواند تبعات متفاوتی داشته باشد. لطفا حتما قبل از انعقاد معامله یا قراردادتان با حامی تماس بگیرید و از خدمات تخصصی ما در زمینه قراردادها بهره بگیرید. یک قرارداد نامطلوب می تواند سرنوشت شما را عوض کند. با حامی، حامی خودتان باشید.

سوالات متداول

1

آیا منفسخ همان فسخ کردن قراداد است؟

خیر در فسخ کردن پایان دادن به قرارداد در اختیار شماست ولی منفسخ شدن به صورت قهری صورت میگیرد
2

اگر طرفین به این نتیجه برسند که از ادامه توافق خود منصرف شده اند چه امکانی برایشان متصور است؟

می توانند قراداد را اقاله کنند
3

برای فسخ قرارداد باید چه اقداماتی انجام داد؟

بستگی به قرراداد دارد ولی عموما نیاز به ارایه دادخواست تنفید فسخ قرارداد و حکم دادگاه دارد

ارتباط با گروه حقوقی حامی آموزه

دیدگاه خود را ثبت کنید

گروه حقوقی حامی

آدرس دفتر تهران :

خیابان ولیعصر، خیابان زرتشت غربی، کوچه یزدان، پلاک2، واحد2

شماره تماس : +989033346228

آدرس دفتر قم :

بلوار 55 عمار یاسر ، کوی 39 ، پلاک 5

شماره تماس : +989033346228